Wady pierwszej sygnalizacji świetlnej.
Ta pierwsza sygnalizacja londyńska składa się z gazowej latarni zamontowanej na żeliwnym słupie. Na bokach latarni zamontowane były kolorowe płytki, tak że gdy na jednej ulicy widoczne było światło czerwone( stop), to na ulicy prostopadłej było światło zielone( jechać). Cały system był obsługiwany przez policjanta. Przesuwał on co jakiś czas dźwiganie obracającą całą latarnię o 90 stopnia, tak aby przez skrzyżowanie mogły przejechać pojazdy nadjeżdżające z różnych kierunków. System umożliwiał parlamentarzystom dotarcie na posiedzenie o czasie, jednak był bardzo niepopularny wśród kierujących, którzy nigdy nie lubili być zmuszani do zatrzymania się. Gorzej że system stał się również niepopularny wśród policjantów, kiedy po niecałym miesiącu pracy nastąpił wyciek gazu i eksplozja latarni, w wyniku czego policjant doznał uszkodzenia oka. Nic dziwnego, że nie spieszono się z instalowaniem świateł w innych miejscach. Sygnalizację tę zdemontowano ostatecznie w 1872 roku. Na pojawienie się innych sygnałów sygnalizacji świetlnej trzeba było jeszcze długo poczekać.